Anna Gimbrère hield van haar vrijheid. Ze identificeerde zich met vrouwen zonder kinderen, smolt niet bij het zien van baby’s in kinderwagens en geloofde dat een kind haar ambities in de weg zou staan. Toch werd ze in januari 2025 moeder van zoontje Felix, samen met haar partner Herman van der Zandt. In een openhartig interview met Beau Monde doet ze uit de doeken hoe die weg eruitzag, en wat het moederschap uiteindelijk met haar heeft gedaan.
Een vrijheid die heilig was
Anna Gimbrère is 40 jaar en werkt als wetenschapsjournalist en presentatrice. Haar leven draaide lange tijd om onafhankelijkheid en bewegingsvrijheid. Ze had geen behoefte aan het plaatje dat veel vriendinnen nastreefden. “Ik heb me altijd meer geïdentificeerd met vrouwen zonder kinderen, omdat ik erg gehecht ben aan mijn vrijheid”, vertelt ze in Beau Monde. Bovendien speelde er nog iets anders mee: ze betwijfelde of ze wel de juiste persoon was voor de rol. “Ik dacht dat andere vrouwen een betere moeder zouden zijn.”
Die onzekerheid had ook een praktische kant. Gimbrère was ervan overtuigd dat een kind haar carrière zou afremmen. Ze zag zichzelf als iemand die grote dingen wilde bereiken, en een kind leek daarmee moeilijk te combineren. Toch liet ze de deur niet volledig op slot. Haar gevoel voor dieren, niet voor baby’s, gaf al een voorzichtig signaal. “Mijn vrienden smelten zodra ze een baby in een kinderwagen zien liggen. Dat gevoel had ik alleen met puppy’s en andere dieren”, zegt ze eerlijk.
Het lot als beslissende factor
De knoop doorhakken deed Anna Gimbrère niet alleen. Haar partner Herman van der Zandt, die 51 jaar oud is en al twee kinderen heeft uit een eerdere relatie, legde de keuze bewust bij haar neer. “Herman zei: ‘Het is aan jou, ik heb het al twee keer meegemaakt en een derde keer met jou lijkt mij ook leuk’.” Dat gaf Gimbrère de ruimte om zelf te beslissen, zonder druk van buitenaf. Uiteindelijk koos ze voor een ongebruikelijke aanpak: ze liet het aan het lot over.
Toen de zwangerschap eenmaal een feit was, sloeg haar gevoel volledig om. “Toen ik eenmaal zwanger was, voelde het als een cadeau”, vertelt ze in het interview. Ze dacht aan alle vrouwen voor wie zwanger worden niet lukt, en besefte hoe bijzonder het was. Bovendien had ze vertrouwen in Herman van der Zandt als vader. “Zijn andere twee kinderen zijn, mede dankzij zijn ex-vrouw natuurlijk, mega goed gelukt. Dus ik wist dat het met hem samen sowieso goed zou komen.”
Veranderingen in relatie en woonsituatie
De komst van Felix in januari 2025 bracht meer veranderingen dan alleen het ouderschap. Gimbrère en Van der Zandt gingen samenwonen, en zij verhuisde daarvoor van Amsterdam naar Utrecht. Dat bleek geen gemakkelijke stap. “Ik vond het ontzettend moeilijk om van Amsterdam naar Utrecht te verhuizen. Ook vond ik onze relatie perfect toen we nog niet samenwoonden”, geeft ze toe. De vrijheid die ze zo koesterde, kreeg ineens een nieuwe invulling.
Toch ziet ze ook de voordelen van het samenwonen. Ze leert Herman van der Zandt nu op een andere manier kennen: als vader en als huisman. Dat bevalt haar. Bovendien denkt ze dat de aanpassing voor hem misschien nog moeilijker is dan voor haar. “Ik ben gewoon tering onrustig en daar kan hij last van hebben”, zegt ze met een knipoog. Herman brengt rust in haar leven, en dat wordt nu meer dan ooit zichtbaar.
Groeiend respect voor moeders
Een van de meest opvallende dingen die Anna Gimbrère deelt in het interview, is haar veranderde blik op andere moeders. Vroeger stond ze er niet bij stil wat vriendinnen doormaken als ze moeder worden. Nu begrijpt ze het volledig, en voelt ze ook spijt. “Het spijt me dat ik er niet meer voor ze ben geweest toen zij moeder werden. Zij waren er tijdens mijn zwangerschap wel voor mij.” Vriendinnen deelden hun zwangerschapsbeha’s, zalfjes en kleding met haar, zonder iets terug te verwachten.
Bovendien ervaart Gimbrère het moederschap als een verrijking van haar sociale leven. De zwangerschap en de periode daarna brachten haar dichter bij zichzelf, haar vrienden en haar ouders. Dat had ze niet verwacht. Toch nuanceert ze het eerlijk: “Als ik geen kind had gehad, had ik dit allemaal niet geweten, maar dan was ik ook gelukkig geweest. Zo denk ik er nog steeds over.” Daarmee laat ze ruimte voor andere keuzes, zonder haar eigen weg te verheffen.
Haar visie op opvoeden
Anna Gimbrère omschrijft zichzelf als een relaxte moeder. Ze houdt van kinderen die buiten spelen, in de modder springen en de wereld zelf ontdekken. Overbezorgd is ze naar eigen zeggen niet. “Ik wil Felix vrij laten en hem zo veel mogelijk zelf laten uitvinden.” Toch heeft ze ook duidelijke opvoedkundige principes. Omdat Felix een enig kind is, vindt ze het juist belangrijk dat hij leert delen en samenspelen met andere kinderen. Ze wil niet dat hij egocentrisch wordt.
Naast het opvoeden koestert Gimbrère ook de droom om ooit een tijdje in het buitenland te wonen. Ze hoopt Herman van der Zandt daarin mee te krijgen. “Een paar maanden of een jaar, zodat je ergens iets kunt opbouwen”, zegt ze in Beau Monde. Of dat plan ooit concreet wordt, is nog onzeker. Concrete bestemmingen of data zijn er niet. Dat Gimbrère openstaat voor avontuur, ook nu ze moeder is, staat echter buiten kijf.
Liefde in een bubbel
De periode direct na de geboorte van Felix beschrijft Anna Gimbrère als bijzonder intens. Herman van der Zandt nam twee maanden de tijd om er volledig te zijn voor zijn gezin. Dat maakte indruk. “Ik ben nog nooit zo verliefd geweest op hem als in die periode. Het was heel fijn om met zijn drietjes in dat bubbeltje te zitten”, vertelt ze. Die ervaring veranderde ook iets in hoe ze naar zijn adviezen kijkt. Ze staat nu meer open voor zijn rustige, evenwichtige aanpak. Iemand die haar soms op haar plek zet, zo omschrijft ze hem, en dat ervaart ze niet langer als beperkend. Het volledige interview met Anna Gimbrère staat in het nieuwste nummer van Beau Monde, vanaf donderdag verkrijgbaar in de winkels.
Bronnen en credits
Bronnen: AD, Beau Monde, Nieuws.nl, RTL Boulevard, RTL Nieuws
