Frans Bauer is doorgaans de vrolijkheid zelve, maar achter de lach schuilt een familieverhaal dat minder rooskleurig is. De bekende zanger spreekt in een openhartig interview met De Telegraaf voor het eerst uitgebreid over zijn bekoelde relatie met zijn oudere halfbroer Dorus Bauer. De twee spreken elkaar nauwelijks nog, toch wil Frans één ding duidelijk maken: het is geen haat.
Van twee handen op één buik naar nauwelijks contact
Frans en Dorus waren jarenlang onafscheidelijk. Na het overlijden van hun vader nam Dorus een centrale rol in het leven van zijn succesvolle halfbroer. Hij reed Frans naar optredens, beheerde de fanactiviteiten en de merchandise, en had dagelijks contact. Bovendien maakten de broers samen meerdere televisieprogramma’s. Het was een innige samenwerking, gebouwd op bloed en vertrouwen.
Toch is die hechte band inmiddels ver te zoeken. Wanneer De Telegraaf Frans Bauer vraagt naar de huidige stand van zaken, is hij er helder over. “We spreken elkaar uitsluitend als het gaat om onze moeder”, vertelt hij. “Dat is voor ons allebei het beste. Over sommige dingen, die ik tussen ons houd, kunnen we niet praten.” De details houdt hij bewust binnenskamers. Echter laat hij ook weten dat er geen sprake is van diepe bitterheid.
Wat ging er mis tussen de broers?
Wie de oorzaak zoekt van de breuk, moet een aantal jaren teruggaan. Dorus kreeg de diagnose kanker, een ingrijpende periode voor de hele familie Bauer. Volgens Dorus schoot Frans in die moeilijke tijd tekort. Hij bezocht zijn zieke broer slechts eenmaal in het ziekenhuis, en dat enkel omdat hij hun zieke moeder bracht. Bovendien, zo zei Dorus later in weekblad Story, was het medeleven dat Frans in de media toonde louter voor de bühne. “Ik merkte niets van dat medeleven”, aldus Dorus. Dat zijn zijn woorden, en Frans heeft daarop publiekelijk niet in detail gereageerd.
Daarna volgde een tweede klap: Dorus werd ontslagen. Het management van Frans liet hem via een mail weten dat zijn diensten bij de merchandise niet langer nodig waren. Voor Dorus was dat een pijnlijk signaal, juist op een moment dat hij herstelde van kanker. Vervolgens, in 2024, doken er geruchten op over een vermeende affaire tussen Frans Bauer en zangeres Sieneke. Volgens Panorama zou Dorus daarin een rol hebben gespeeld door olie op het vuur te gooien. Dorus heeft die geruchten overigens nooit bevestigd, maar ook niet ontkracht. Of de affaire werkelijk heeft plaatsgevonden, is nooit vastgesteld.
Frans: ‘Ik verafschuw hem niet’
Ondanks alles kiest Frans Bauer voor een genuanceerde toon. Zijn zoon Christiaan zei in het gesprek dat hij zich niet kan voorstellen ooit geen contact meer te hebben met een van zijn broers. Frans herkende die gedachte onmiddellijk. “Ik kon dat ook nooit, maar soms moet je keuzes maken”, reageerde hij. Toch wil hij zijn halfbroer niet afschrijven. “Het is niet dat ik Dorus verafschuw. Als hij hulp nodig heeft, zal ik er altijd voor hem zijn. De deur blijft wat dat betreft open.”
Dat is een veelzeggende uitspraak. Frans maakt daarmee duidelijk dat de band weliswaar ijskoud is, maar niet definitief verbroken. Er is geen haat, wel afstand. En die afstand lijkt hij voorlopig te accepteren als de enige werkbare situatie voor beide partijen.
Toch het gelukkigste hoofdstuk uit zijn leven
Opmerkelijk genoeg beschrijft Frans Bauer dit als een van de gelukkigste periodes in zijn leven. Dat klinkt paradoxaal, maar hij legt het zelf uit. Ondanks de gespannen situatie met zijn broer en de zorg om zijn moeder, ervaart hij een diepe voldoening. En die voldoening heeft alles te maken met een bijzondere familiegebeurtenis. Zijn zoon Jan Bauer en diens vriendin Danique werden dit voorjaar ouders van Jan Johannes Jacobus Chris Bauer, al snel Jantje genoemd.
De geboorte verliep echter allesbehalve vlekkeloos. Jantje werd zeven weken te vroeg geboren, wat voor grote ongerustheid zorgde in de wachtkamer van het ziekenhuis. “Toen Jantje geboren werd, stortte ik in”, bekende Frans openhartig. Zijn vrouw Mariska Bauer vulde aan: “Hij was zo zenuwachtig.” De zanger dacht aan de longetjes, het hartje, aan alles wat mis kon gaan. “Jantje was zo groot als een pak melk. Ik had nog nooit zulke kleine handjes gezien”, deelde hij.
Eerste kleinkind als houvast in turbulente tijd
Gelukkig herstelde de kleine Jantje goed. Pas ruim een week na de bevalling konden Frans en Mariska hun allereerste kleinkind zelf vasthouden. Mariska omschreef hem op Instagram als “een enorm vechtertje”. De opluchting en vreugde die daarna volgden, waren voor Frans overweldigend. “Dit moment voelde als het winnen van de lotto. Hier kan geen bedrag tegenop”, zei hij.
Eind juli volgde bovendien een bijzondere mijlpaal: de doop van Jantje in de Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara in het Brabantse Oudenbosch, precies de kerk waar Frans en Mariska in 2008 zelf trouwden. De kleine droeg daarbij een doopjurk van maar liefst 55 jaar oud, hetzelfde kledingstuk waarin Mariska, haar broers, zus en eigen drie zonen eerder werden gedoopt. Daarnaast heeft Frans zijn agenda bewust vrijgemaakt voor de eerste nacht die Jantje bij opa en oma doorbrengt.
Twee werelden naast elkaar
Het portret dat uit deze interviews oprijst, is dat van een man die twee werkelijkheden tegelijk draagt. Aan de ene kant de pijn van een verbroken broederband, gevoed door ziekte, ontslag en geruchten. Aan de andere kant de pure, onverwachte vreugde van het grootvaderschap, versterkt door de veerkracht van een te vroeg geboren kleinkind. Frans Bauer kiest er bewust voor de nadruk op het laatste te leggen, zonder het eerste te verdoezelen. Dat evenwicht tekent hem als iemand die pijn herkent, maar er niet in wil blijven hangen.
Of de weg naar Dorus ooit helemaal teruggevonden wordt, blijft onzeker. Frans laat daarvoor geen enkele garantie los. Toch klinkt er in zijn woorden geen definitief oordeel. De deur staat op een kier, en dat lijkt voorlopig de enige uitgestoken hand die hij kan, of wil, bieden.
Bronnen en credits
Bronnen: Beau Monde, Panorama.nl
