De Britse marathonloper Lee Rawlinson (51) kreeg op Halloween een hartverscheurend nieuws: hij lijdt aan terminale alvleesklierkanker. Wat begon als een onschuldige klacht, bleek een sluipende ziekte die zich inmiddels had verspreid naar zijn lever. Met slechts enkele maanden te leven, heeft Lee één missie: zoveel mogelijk mensen bewust maken van de gevaren van deze dodelijke ziekte en het belang van vroege detectie.

Een onverwachte diagnose: terminale alvleesklierkanker
Lee, die in Essex woont met zijn vrouw Faye en hun twee kinderen, Darcey (10) en Marley (7), dacht aanvankelijk dat de lichte pijn in zijn buik geen reden tot zorg was. Maar maanden later werd de situatie ernstig. Hij bezocht verschillende artsen en onderging testen, maar kreeg pas in september de harde waarheid te horen: alvleesklierkanker in een vergevorderd stadium, zonder kans op genezing.

“Ik weet dat dit mijn laatste kerst was,” vertelt Lee. “Ik ben op weg naar het onvermijdelijke, en ik kan er niets aan doen. Mijn grootste angst is niet de dood, maar het achterlaten van mijn kinderen en mijn vrouw.”

Vroege symptomen: een waarschuwingssignaal negeren kan fataal zijn
De eerste tekenen van de ziekte verschenen al in januari. Lee voelde een doffe pijn in zijn onderbuik, maar dacht dat het stressgerelateerd was. Zelfs toen hij naar de huisarts ging en werd doorverwezen naar een specialist, duurde het 21 weken voordat verder onderzoek mogelijk was. Zijn bloed- en urinetesten gaven geen reden tot bezorgdheid, waardoor er geen directe actie werd ondernomen.

Tegen september werd de pijn ondraaglijk. “Ik slikte dagelijks pijnstillers, maar ze hielpen nauwelijks,” herinnert hij zich. “Het voelde alsof iemand een metalen staaf dwars door mijn lichaam duwde.” De pijn werd zo hevig dat hij tijdens een voetbaltraining van zijn zoon met spoed naar het ziekenhuis werd gebracht. Een CT-scan onthulde de verwoestende realiteit: ongeneeslijke alvleesklierkanker.

Bewustwording en vroegtijdige diagnose kunnen levens redden
Lee benadrukt hoe belangrijk het is om naar je lichaam te luisteren en niet te wachten met medische hulp. “Toen ik die doffe pijn voelde, heb ik het afgedaan als iets onschuldigs. Maar als ik eerder had aangedrongen op extra onderzoeken, had ik misschien nog een kans gehad,” zegt hij.

Bij nader onderzoek bleek dat Lee’s grootvader ook aan alvleesklierkanker leed, wat wijst op een mogelijke genetische aanleg. Dit besef maakt zijn missie nog urgenter: hij wil dat anderen hun symptomen serieus nemen en snel laten onderzoeken.

“Als je last hebt van aanhoudende pijn of andere ongewone klachten, negeer ze dan niet,” waarschuwt hij. “Ga naar de dokter, ook al lijkt het onbeduidend. Het kan je leven redden.”

Het maken van herinneringen met een beperkte tijd
Ondanks zijn slechte prognose, focust Lee zich op het maken van onvergetelijke herinneringen met zijn gezin. Zo nam hij zijn kinderen mee op een droomreis naar Lapland, iets wat hij al jaren wilde doen. “Ik wil er zijn voor mijn kinderen, al is het alleen in hun herinneringen,” zegt hij.

Daarnaast wil hij meer aandacht en onderzoek voor alvleesklierkanker. “De overlevingskansen voor deze ziekte zijn de afgelopen 50 jaar nauwelijks verbeterd,” benadrukt Lee. “Dat moet veranderen. We mogen deze ziekte niet blijven negeren.”

Een vechter voor bewustwording en vroege detectie
Hoewel hij dagelijks wordt geconfronteerd met de realiteit van zijn diagnose, blijft Lee zich inzetten voor bewustwording en vroege opsporing van alvleesklierkanker. Hij moedigt mensen aan om hun gezondheid niet te negeren en pleit voor snellere diagnostische procedures.

“Ik leef elke dag zo bewust mogelijk,” vertelt hij. “Mijn tijd is beperkt, maar als ik door mijn verhaal één persoon kan helpen een vroege diagnose te krijgen, dan is dat een overwinning.”











