"Op onze trouwdag gaf mijn moeder een brief aan mijn man", een briefje dat alleen voor hen bedoeld was.
Connect with us

Meest bekeken

“Op onze trouwdag gaf mijn moeder een brief aan mijn man”, een briefje dat alleen voor hen bedoeld was.

Als je longontsteking, de griep of kanker hebt, is het gemakkelijk voor mensen om te begrijpen dat je ziek bent.

Maar geestesziekte is moeilijker voor mensen om te begrijpen. Hoewel iets als angst zich niet altijd uiterlijk manifesteert, is het zeker niet ongewoon.

Wereldwijd is ongeveer 40 procent van de afwijkingen te wijten aan depressie en angst, aldus de Wereldgezondheidsorganisatie.

Gewoonlijk proberen mensen met angst het op te zuigen en het geheim te houden. Maar wanneer ze zich openstellen en het aan iemand vertellen, wordt die persoon voor hen een van de belangrijkste mensen ter wereld.

Voor Nikki Pennington was haar moeder “haar persoon”.

Nikki’s hartverscheurende verhaal is iets waarvan ik denk dat iedereen de tijd moet nemen om het te lezen. Het is ongelooflijk ontroerend en ik hoop dat je helemaal tot het einde leest.

Nikki schrijft op Facebook:

“Angst is een deel van mijn leven geweest voor zover ik me kan herinneren. Het is er al zo lang dat ik me niet kan herinneren dat ik het ooit niet had.

Als je angststoornissen hebt, weet je dat je die ene persoon hebt. De enige persoon die weet hoe kalm te blijven temidden van de angstaanval.

Die ene persoon voor mij was mijn moeder. Ze wist precies wat ze moest zeggen, hoe ze het moest zeggen en het juiste moment om het te zeggen om me terug te brengen naar de realiteit. Haar woorden en troost waren altijd sterker dan mijn angst. Ik ging er altijd van uit dat ze er altijd zou zijn om mijn persoon te zijn, maar dat alles veranderde.

Het duurde een paar weken nadat mijn man en ik waren getrouwd en mijn angst toesloeg. Ik zei: ‘Ik moet mijn moeder bellen.’

Hij zweeg even en zei: ‘Zou je in plaats daarvan met mij willen praten? Probeer het gewoon eens en kijk of ik het kan doen verdwijnen. ‘

Dus ik deed het, ik gaf hem een ​​kans om mijn angst te verlichten en het was alsof ik tegen mijn moeder aan het praten was, het was alsof ik met mijn persoon sprak. ‘

“De telefoontjes naar mijn moeder toen mijn angst de volle kracht was, werden steeds minder. Ze heeft nooit gevraagd waarom, nooit er ooit naar gevraagd.

Dat komt omdat er van moeders zoals die van mij maar weinigen zijn.

De dag dat mijn moeder stierf, belde ik mijn man. Ik zei: ‘Mijn persoon is weg. Degene die me kende en van me hield met al mijn gebreken. Die ene, de enige die mijn angsten kon kalmeren, ze is weg. ‘

Toen begon hij me een verhaal over mijn moeder te vertellen. Een verhaal dat ik nooit van haar kende omdat ze niet wilde dat ik het wist.

Zie je op onze trouwdag, gaf mijn moeder mijn man een briefje. Een briefje dat alleen voor hen was. Een briefje met de titel die zei: ‘Hoe Nikki’s persoon te zijn.’ ”

“Het was een stapsgewijze handleiding over wat te zeggen en doen voor mij als mijn angst het roer overnam.

Stap 1: Luister gewoon
Stap 2: Luister een beetje meer
Stap 3: Probeer het probleem niet op te lossen
Stap 4: Vertel haar dat je het begrijpt
Stap 5: Blijf luisteren totdat ze het zelf heeft geregeld. Ze zal het altijd zelf oplossen.
Ze weet het nog niet, maar ze heeft het altijd alleen kunnen oplossen.´

‘Ze gaf op om mijn persoon te zijn, zodat ze ervoor kon zorgen dat ik er altijd een zou hebben, wat er ook gebeurt.

Nou mam, je zult nog steeds voor altijd mijn persoon zijn. ‘

Spreid de hoop uit aan iemand die last van angstaanvallen heeft. Deel dit verhaal op Facebook.

Meest bekeken

4-jarig ventje met Down krijgt modellencontract en wereld ligt aan zijn voeten.

Het nieuws krijgen dat je een stel kleine voetjes verwacht, is altijd erg opwindend. Maar voor het koppel Stuart en Kirsty Baxter waren het angstige momenten.

In 2013 hadden ze na 19 weken zwangerschap al eens een baby verloren en ze waren begrijpelijk bezorgd over de komst van hun nieuwe baby.

Gelukkig had Kirsty een normale zwangerschap en beviel ze van een prachtige jongen genaamd Riley.

Hij werd zonder complicaties geboren, maar dan vertelde de dokters hen dat hij het syndroom van Down had. De ouders waren bang dat hij gepest zou worden.

Papa Stuart maakte zich zorgen dat hun prachtige bundeltje energie anders behandeld zou worden. “Nadat we te horen kregen dat hij Down had, huilde ik, niet omdat ik minder van hem zou houden, maar gewoon omdat ik weet hoe wreed de wereld kan zijn”, zei hij.

“Dat was het eerste wat in mijn hoofd omging, maar mijn opvattingen waren duidelijk fout en ik kon het niet nog meer fout hebben”, voegde hij eraan toe.

Hun zoontje bracht hen, en iedereen rondom hen, niets dan vreugde. Hij kreeg zelfs de bijnaam ‘Smiley Riley’.

“We noemen hem al van jongs af aan Smiley Riley omdat hij mensen echt gelukkig maakt, en hem zien lachen, maakt mensen hun dag goed”, zei Stuart.

Dan wekte hij de aandacht van een modellenscout en dat leverde hem op amper vierjarige leeftijd een modellencontract op.

En ook op school behandelen zijn klasgenootjes hem als een echte ster. “Er was de vrees van het onbekende en waarom ons dit was overkomen, maar als ik toen had geweten wat ik nu weet, zou ik helemaal niet overstuur geweest zijn”, zei een trotse papa.

Hoewel zijn spieren niet zo sterk zijn als die van zijn leeftijdsgenoten, geniet hij minstens evenveel, en soms gaat hij zelfs paardrijden.

Riley wordt misschien wel met vele obstakels geconfronteerd, zoals het niet-verbaal communiceren, maar de jongen past zich goed aan. Ze leerden Riley gebarentaal en daar blinkt hij in uit. Zijn gebarentaal werd een manier om vriendjes te maken met andere nieuwsgierige kinderen.

Riley geniet van alles wat hij doet en zijn glimlach is echt aanstekelijk. Wat een knap ventje. DEEL dit bericht als Riley ook jou deed glimlachen!

Doorgaan met lezen

Meest bekeken

Ziekenhuizen voeren mondkapjesplicht per morgen weer in

Wie dacht dat mondkapjes inmiddels een gepasseerd station zijn, verkijkt zich daar lelijk op. In Zeeland heeft ziekenhuis Adrz, met vestigingen in Goes, Vlissingen en Zierikzee, namelijk besloten de mondluier vanaf morgen weer verplicht te stellen.

Dat houdt voor patiënten en bezoekers in dat zij het ziekenhuis enkel mogen betreden met een mondkapje of een scherm om hun voorhoofd gebonden.

Coronabesmettingen lopen hard op
De directie laat weten het mondkapje weer in te voeren naar aanleiding van het stijgende aantal coronabesmettingen. ”We merken daarvan ook de effecten op ons personeel.” In de zomer hebben de vestigingen van Adrz het enorm druk, iets dat mede veroorzaakt wordt door massaal toerisme.

Aan de andere kant grijpt ziekenhuispersoneel het warme weer aan voor een welverdiende vakantie. Het ziekenhuis ‘gunt’ personeel hun vakantie en meent dat de herinvoer van een ‘mondneusmasker’ gaat bijdragen aan de veiligheid.

Zomergolf alweer snel voorbij
Goed nieuws is dan wel weer dat de gevreesde zomergolf al achter de rug lijkt. Ten opzichte van vorige week zijn er deze week 11 procent minder positieve tests geregistreerd.

De zomergolf heeft daarmee zo’n zes weken geduurd. Het RIVM laat nu weten al te hebben voorspeld dat de piek vorige week bereikt zou zijn.

Doorgaan met lezen

Meest bekeken

Na 24 jaar zoeken worden ouders herenigd met hun ontvoerde zoon

Het is bijna niet voor te stellen … Een man uit China is na 24 jaar zoeken herenigd met zijn zoon. Hij reisde daarbij meer dan 500.000 km op een motorvoertuig door het land.

Het zoontje van Guo Gangtang (51) was pas twee jaar oud toen hij in 1997 voor zijn huis in de provincie Shandong door mensensmokkelaars werd ontvoerd. In China is dit een enorm probleem; ieder jaar worden duizenden kinderen ontvoerd.

Nadat zijn zoontje werd gekidnapt, reisde Guo bijna 24 jaar lang door meer dan 20 provincies in het hele land om hem te vinden. Hij brak botten bij verkeersongelukken, werd beroofd en beschadigde 10 motorvoertuigen.

Hij droeg spandoeken met de foto van zijn zoontje, besteedde al zijn spaargeld, sliep onder bruggen en bedelde om geld, aldus de BBC. Guo werd een boegbeeld voor organisaties voor vermiste personen in China en hielp tenminste zeven andere ouders om zich te herenigen met hun ontvoerde kinderen.

In 2015 kwam een film met superster Andy Lau uit, geïnspireerd op zijn leven. Echter, op dat moment had hij zijn zoontje nog niet gevonden.

Verleden week was zijn jarenlange zoektocht eindelijk voorbij. Samen met zijn vrouw werden ze herenigd met hun zoon, inmiddels 26 jaar oud. Met behulp van DNA-testen wist de politie de zaak op te lossen.

Twee verdachten hadden het jongetje meegenomen en met een bus naar de naburige provincie Henan gebracht. Vervolgens hadden ze hem verkocht.

Guo liet weten geen wrok te koesteren jegens het echtpaar dat zijn zoon had opgevoed. Het zou de beslissing van zijn zoon zijn hoe hij hen zou behandelen.

De NY Times bericht dat de jongere Guo vooralsnog blijft wonen bij het echtpaar dat hem had opgevoed. Hij maakte duidelijk dat ze hem goed hadden behandeld. Maar, hij zou zijn biologische ouders vaak bezoeken.

Gui liet weten dat hij vrede had met wat de toekomst zou brengen. “Ons kind is gevonden,” zei hij. “Vanaf nu is er alleen nog geluk.”

Na zoveel wanhoop en pijn, is het een hartverwarmend moment om de hereniging tussen de ouders en hun zoon te zien.

Doorgaan met lezen

Trending