Stervende 80-jarige ziet laatste wens vervuld – dankzij dokter met hart van goud
Connect with us

Lifestyle

Stervende 80-jarige ziet laatste wens vervuld – dankzij dokter met hart van goud

Marco Deplano is een uroloog uit de Italiaanse regio Sardinië. Hij is eerder een jonge dokter, en door zijn job heeft hij al heel wat vreselijke dingen gezien. Hij heeft alle soorten verhalen meegemaakt, soms met een positief einde, soms ook niet.

Op een dag, ontmoette hij een oudere vrouw die een grote indruk op hem naliet. Hij was zo ontroerd door deze ontmoeting met haar dat hij zijn verhaal vertelde op Facebook. Lees het hieronder.

“Vandaag ontving ik een telefoontje om een consultatie te doen in een ander departement van het ziekenhuis. Het gewoonlijke… een patiënt met terminale kanker en nierinsufficiëntie. De vrouw die ik daar ontmoette was tussen de 70 en 80 jaar oud, met oranjebruin haar en nette roze nagellak.

  • Goeie morgen, mevrouw.
  • Ook een goeie morgen, dokter.
  • Ik keek in haar dossier en deed een onderzoek, en deed nog een scan.

  • Mevrouw, je nieren hebben het moeilijk: ze kunnen de urine niet meer natuurlijk elimineren, dus zal ik een buisje moeten inbrengen, een soort ventiel die de obstakels voorbijgaat. Dan ga je plassen in twee buisjes die verbonden zijn met twee zakken…
  • Excuseer mij, dokter, maar betekent dat dat ik nog een zak achter mij zal hebben? (ze had namelijk al een colostoma)
  • Dat klopt, mevrouw.
  • Een lange stilte volgt. Het voelde eindeloos. Maar dan, keek ze op en lachte ze naar me.

  • Sorry, maar wat is jouw naam?
  • Deplano.
  • Nee, je naam.
  • Marco.
  • Marco… wat een mooie naam. Heb je eventjes?
  • Natuurlijk, mevrouw.
  • Weet je, ik ben al dood. Begrijp je?
  • Sorry, maar, euh, nee begrijp ik niet.
  • Ik stierf 15 jaar geleden al. Toen mijn 33-jarige zoon een hartaanval kreeg en overleed. Ook ik ben die dag gestorven.
  • Het spijt me zo, mevrouw.
  • Ik ben toen gestorven, met hem. En 10 jaar geleden stierf ik opnieuw toen ik deze ziekte kreeg. Maar nu hoef ik niet meer te doen alsof. Mijn kinderen stellen het goed, alsook mijn kleinkinderen. Ik wil naar hen gaan. Wat is het nut van enkele dagen langer te leven met deze zakken, en zoveel te lijden, en mijn dierbaren zoveel werk extra te geven om voor me te zorgen? Ik heb mijn waardigheid. Zou ik je beledigen mocht ik niets willen doen? Ik ben op. Ik ben klaar om me in Gods handen te leggen. Vertel me de waarheid, zal ik lijden?
  • Nee, mevrouw. Je kan doen wat je wilt. Maar twee zakken helpen…
  • Marco, ik zeg neen. Het is mijn leven. Ik heb gekozen. Als je iets wil doen voor me, laten we de transfusie stoppen. Dan kan ik naar huis gaan en een ijsje eten met mijn kleinzoon.
  • Elk woord die ze uitsprak was sterker dan mijn woorden, alsof het al uitgemaakt was. Ik liet mijn kwaadheid, frustratie en uitputting vallen, alles. Ik vergat mijn jarenlange studies, de duizenden pagina’s die ik had gelezen, alle regels, alle feiten. Ik voelde me naakt en ontwapend tegenover deze openhartigheid, deze bewustwording van de dood.

    Ik draaide me om, om in het dossier te schrijven zodat de verpleegster de tranen in mijn ogen niet zou zien. Ik was zo ontroerd. Iedereen die me kent weet dat dit niet vaak met me gebeurt.

  • Marco, raakt dit je?
  • Ja, een beetje, mevrouw. Het spijt me.
  • Nee, dat is lief. Dank je. Het doet me belangrijk voelen. Luister, doe me aub nog een gunst. Als mijn kinderen komen en naar je roepen, bel me op. Ik zal hen zeggen om te stoppen. Schrijf dat ik goed ben. Ok?
  • Ja, mevrouw.
  • Marco, mag ik je nog iets vragen?
  • Natuurlijk.
  • Je bent speciaal. Ik weet dat je het ver zal brengen. Geef me een kus, zoals je zou doen indien je mijn zoon was. Als je het niet erg vindt?
  • Natuurlijk niet.
  • Ik zal voor je bidden. En voor mijn zoon. Ik hoop dat ik je terugzie.
  • Ik ook. Dank je, mevrouw.
  • Op dat moment was ze de mooiste persoon op aarde: stralend, vol zelfvertrouwen, moeder, grootmoeder – pure liefde.

    Ze gaf me de grootste les van mijn leven, met deze simpele woorden. Dood is het laatste onderdeel van het leven. Er is geen reden tot angst of egoïsme. Dingen die jarenlange studies je niet leren. Ik voelde me zo klein, in haar bijzijn.

    Lijden maakt deel uit van liefde, het brengt mensen soms dichter bij elkaar, nog meer dan liefde. En soms is een lief woord krachtiger dan de meest moderne drug. Wat je ook denkt, koester het pad.”

    Voel je vrij om deze belangrijk boodschap te delen met iedereen die je lief hebt, zodat meer mensen onthouden wat echt belangrijk is in het leven!
    [fblike]

    Celeberties

    HEFTIG: Grote zorgen om jongste zoon Rob de Nijs

    Deze week verschijnt het allerlaatste album van Rob de Nijs. Vanwege de ziekte van Parkinson moet hij noodgedwongen de microfoon aan de wilgen hangen. In deze fase blikt de zanger steeds vaker terug op zijn leven. Maar zijn er ook zorgen om zijn jongste zoon.

    ZDe afscheidstournee van Rob de Nijs moest groots worden. Maar nu alles stil ligt vanwege de coro-nacrisis, verschijnen er slechts een boek en een album. Rob had zich enorm op zijn tournee verheugd. Hij wilde weer op het podium staan, maar ook wilde hij sparen voor de toekomst van zijn zoontje Julius (8). Vlak voordat alles stil kwam te liggen, sprak hij daarover met zijn echtgenote Henriëtte. ‘Ik had thuis net gezegd: En nu gaan we echt werken voor mijn pensioen. En toen kwam corona. Nou, thank you,’ vertelt Rob de Nijs in PS Het Parool. ‘Het was de bedoeling om genoeg te hebben om er punt achter te zetten. Ik zou een paar grote shows geven. Twaalfduizend man in het Sportpaleis bijvoorbeeld. Dat gaat voorlopig niet door. Er moet straks voor Julius genoeg overblijven om bepaalde dingen te kunnen doen, studeren bijvoorbeeld. Die plannen worden nu doorkruist. We hebben gelukkig een buffertje, maar de bodem daarvan is in zicht. Maar goed, jammeren helpt niet. De hele wereld heeft ermee te maken.’

    Zorgen

    De afgelopen maanden was Rob veel thuis en kon daardoor meer tijd met zijn zoontje Julius doorbrengen. ‘Hij is heel lief en zorgzaam. Let er steeds op dat ik niet struikel. Pas op, daar ligt een snoer, pap! Ontroerend vind ik dat,’ vertelt hij in PS Het Parool. ‘Hij neemt de regie in huis een beetje van me over. Heel schattig, al had ik het liever anders gehad natuurlijk. Hij is eigenlijk de enige over wie ik me soms zorgen maak. Dan denk ik: oh God, dat joch van acht jaar. Wat vindt hij ervan als zijn vader op een gegeven moment het hoekje om is? Ik denk dat ik nog wel een tijdje heb, maar je weet toch maar nooit.’

    Doorgaan met lezen

    Celeberties

    ZIEN: First Dates deelneemster met Cup F heeft behoorlijk wat fijne foto’s online staan

    Het BNNVARA programma First Dates is nu al een aantal jaar een behoorlijk succes. In dat programma ontmoeten twee singles elkaar voor het eerst in het zogenaamde First Dates Restaurant waar ze (hopelijk) gezellig een hapje met elkaar gaan eten. Uiteraard zijn deze twee singles op elkaar uitgekozen op basis van leeftijd, hobby’s etc.

    Na afloop van het etentje mogen de twee potentiële tortelduifjes aan elkaar aangeven of ze zin hebben in een vervolgdate of niet. En dat kan af en toe best pijnlijk zijn wanneer de een aangeeft dat wel te zien zitten terwijl de ander aangeeft daar niets voor te voelen.

    Geen match voor Michelle in First Dates

    Dat was ook het geval bij Danny en Michelle. De twee hadden leuke gesprekken aan tafel en Danny zag het best wel zitten om nog eens af te spreken met Jamie. Jamie zocht echter meer een gespierde bink met tattoo’s en wilde geen vervolgdate meer. Na het zien van onderstaande foto’s zijn er wellicht toch een hoop andere mannen die interesse hebben in Michelle:

    Doorgaan met lezen

    Lifestyle

    ZIEN: Mannelijk Nederland geniet van spannend pakje Chantal Janzen op RTL 4

    Het RTL-programma Oh, Wat een Jaar! is gisteravond weer begonnen met een nieuw seizoen. De eerste aflevering trok direct maar liefst 1.7 miljoen kijkers. De naar SBS6 vertrokken Linda de Mol heeft plaatsgemaakt voor – wie anders? – Chantal Janzen!

    Haar eerste aflevering aan het roer van deze spelshow begint meteen goed: de blonde presentatrice werd in een zwart/grijs glitterpakje gehesen, en kreeg een hoogblonde coupe aangemeten! Voor elke aflevering van Oh, Wat een Jaar worden Chantal Janzen en haar vaste teamcaptains volledig ondergedompeld in een bepaald decennium. Deze week zijn de 90’s aan de beurt.

    Het pakje van Chantal Janzen

    Ook de kledingstijl en haardracht van die tijd komen dus langs! Chantal heeft geluk gehad: zij kreeg een over-the-top, maar toch schitterend pakje om aan te trekken. Haar sidekicks Ruben Nicolai en Carlo Boszhard hebben het iets slechter getroffen…

    View this post on Instagram

    Vanavond 20:00 terug naar: 1990. Ik was 15! Gebreide vesten, lange haren en kleurrijke stropdassen.. Oh wat een jaar!!#OWEJ

    A post shared by Ruben Nicolai (@rubennicolaizelf) on

    View this post on Instagram

    STRIKE A POSE Come on, V….? Madonna, 1990 #thissaturday

    A post shared by Chantal Janzen (@chantaljanzen.official) on

    Doorgaan met lezen

    Trending