Zien: Sarah van Soelen doet Bridget Maasland na en laat liefde voor André Hazes vastleggen!
Connect with us

Meest bekeken

Zien: Sarah van Soelen doet Bridget Maasland na en laat liefde voor André Hazes vastleggen!

Wanneer André Hazes een vriendin heeft gevonden dan lijken die vól overgave voor hem te gaan. Sarah van Soelen is tegenwoordig in het leven van de zanger maar we zagen eerder natuurlijk de kortstondige relatie met Bridget Maasland waar de roddelbladen vol mee stonden. Bridget en André voelden zich destijds de Brad Pitt en Angelina Jolie van Nederland, die zich destijds Brangelina noemde.

Daarom noemde het stel zich destijds Brazes, als in Bridget en Hazes. Zo zie je maar hoe het naar je hood kan stijgen wanneer je een beetje media aandacht krijgt. Maar goed, we zijn inmiddels aangekomen bij het hoofdstuk ‘Van Soelen’ en daar hoort natuurlijk iets anders bij, zou je denken.

Sarah van Soelen doet Bridget Maasland na!?

De nagels van Bridget kwamen destijds in de roddelbladen omdat ze daar ‘BRAZES’ op had laten zetten. Dat heeft Sarah waarschijnlijk de inspiratie gegeven voor het volgende hoogstaande kunstwerk op háár nagels. Wat je voor combi met de namen van deze twee kan maken weten we niet echt… ‘SAZES’, ‘ANDROELEN’, ‘ANDRAH’ of ‘SARDRÉ’ bekt allemaal niet zo heel lekker. Dan maar gewoon een ‘A’!

Meest bekeken

Saskia Noort brandt Jaimie Vaes compleet af! ‘Ben je niet goed?’

Saskia Noort heeft absoluut geen blad voor haar mond in de nieuwe AD-column. De schrijfster haalt keihard uit naar Jaimie Vaes, de verloofde van Lil’ Kleine…

Afgelopen week werd Jorik Scholten, bekend als Lil’ Kleine, gearresteerd vanwege het mishandelen van zijn Jaimie. Midden in die nacht zou Jaimie in paniek naar de lobby van het hotel zijn gevlucht met bloed en wonden op haar lichaam. De hotelmedewerkers zouden de politie hebben gebeld waardoor Lil’ Kleine werd opgepakt.

Statement

Het stel maakt een statement naar media: ,,Wij zijn echt geschokt door alle media-aandacht met betrekking tot onze relatie. De geruchten die rondgaan omtrent dit incident zijn absoluut niet waar. Wij houden erg veel van elkaar”, aldus Jorik en Jaimie.

‘Fles op hoofd geslagen’

Schrijfster Saskia vindt het een belachelijke situatie en gaat hier uitgebreid op in in haar column. ,,Gezamenlijk verbouwden ze een hotel, joegen ze de receptie de stuipen op het lijf, sloeg Lil’ een fles op het hoofd van Vaes kapot, naar verluidt in het bijzijn van de kleine. Niets nieuws voor die twee, want Lil’ slaat er wel vaker op los, en Vaes noemt dat dan een dieptepunt”, aldus de columniste.

Saskia is van mening dat Jaimie als influencer een voorbeeldfunctie heeft naar jongere vrouwen. ,,Wanneer vrouwen met zoveel volgers en macht al teruggaan of blijven bij hun gewelddadige partner, wat vertelt dit dan over al die andere, minder gefortuneerden?” schrijft zij. ,,Dat het bij echte grote liefde hoort. Ware passie. Echte mannelijkheid. En zij, de ontvangers van de agressie, zijn groot in hun vergevingsgezindheid. Pure vrouwen, hun hart gevuld met liefde. Wat vertellen zij de meisjes, de dochters? Dat het oké is? Ieder huisje heeft zijn kruisje, voor liefde moet gevochten worden.”

Woedend

De schrijfster is woedend over het feit dat Jaimie de schuld krijgt van het ‘incident’. ,,Huiselijk geweld wordt afgedaan als incident en al snel is de schuld gelegd bij het slachtoffer. ‘Zij is hysterisch. Zelf ook ‘geen katje om zonder handschoenen op te pakken’. Ze sloeg zelf ook. Ze houdt wel van een beetje brute seks.’ Ze zat te flirten, wordt nu ook over Vaes gezegd. Maakt dat iets uit? Mag je dan iemand verrot slaan?”

Doorgaan met lezen

Celeberties

Andre Hazes compleet afgemaakt na dit schandalig gedrag

Niet alleen het merendeel van de fans en een hele hoop bekende Nederlanders zijn helemaal klaar met Andre Hazes. Ook Angela de Jong televisierecensente van het AD wordt kotsmisselijk van Andre, Sarah en Rachel laat ze in haar column weten.

,,Zielig he, voor André Hazes en zijn vriendin Sarah van Soelen?”, begint Angela haar gevreesde column.

,,Ze hadden zich zo verheugd op een paar leuke itempjes in de showrubrieken over hun verliefdheid, met daarbij wat gratis reclame voor moeder Rachel die sinds kort bijbeunt als theeschenkster in een winkelcentrum in Amstelveen.”

,,Het zit hem in de ongeëvenaarde schaamteloosheid waarop jullie te werk gaan, jongens”, vindt Angela. Ze vindt het ongelooflijk storend dat Andre joviaal vertelt over zijn verliefdheid met het zwangere ‘barbiepop-influencertje’, zoals ze Sarah noemt. ,,Terwijl je een paar maanden geleden nog van de daken schreeuwde hoe gelukkig je was met Monique.”

Volgens Angela verdienen ze dan ook zéker alle negativiteit. Het publiek heeft de bullshit-tax bereikt. ,,Er zit een maximum aan de hoeveelheid bullshit die we kunnen hebben.” Wat volgens haar al bereikt was met Bridget Maasland: ,,We trappen er niet meer in.”

Ook Rachel Hazes de moeder van Andre moet het ontgelden. Angela kan helemaal niets positiefs bedenken over Rachel. Het ‘gedoe’ met de privébeelden in de documentaire, de ruzie met haar dochter Roxeanne én het ‘onophoudelijk natrappen’ naar Monique nota bene de moeder van haar kleinkind. Angela is helemaal klaar met de geschifte familie. ,,Is er nou niemand die haar én ons tegen dat soort dingen beschermt?”

Maar medelijden met de familie heeft ze zéker niet. ,,Weet je met wie ík medelijden heb? Met iedereen die ooit met de familie Hazes te maken krijgt”, sluit Angela af.

Doorgaan met lezen

Meest bekeken

Openhartige Akwasi: ‘Ik ben erg geschrokken van de hoeveelheid haat en beledigingen’

Op 6 maart 1988 kwam Akwasi Owusu Ansah ter wereld. In een interview met het AD spreekt deze rapper, acteur, schrijver en ondernemer, openhartig over zijn leven.

,,De energie die ik van mijn moeder en mijn vader heb gekregen, komt uit de godsdienst. Want waar Ghanezen zijn, is een kerk. Als 6-jarig jochie mocht ik vaak voor de hele kerkgemeenschap in Amsterdam voor­lezen uit een van de bijbelboeken, zoals Korintiërs of Sa­muel. Elke week leerde ik een nieuw stuk tekst uit mijn hoofd. In die kerk heb ik het Woord meegekregen: een voorliefde voor het geschrift en het geschrevene. Ook leerde ik er Ghanees spreken, wat me van pas komt als ik in Ghana ben.

Mijn grootvader had veel vrouwen en veel kinderen. Mijn ouders stelden me overal voor aan ooms en tantes die ik helemaal niet kende. Ik bleek volbloed neven en nichten te hebben over de hele wereld: van Duitsland en Engeland tot allerlei steden in de Verenigde Staten. Ik ga daar nog eens een stamboom van maken. We spreken niet allemaal dezelfde taal, maar we herkennen elkaar wel in de Ghanese cultuur.

Van mijn moeder heb ik zorgzaamheid, optimisme en drang naar verbinding overgenomen. Verbinding komt tot stand door met elkaar te praten, daarvan ben ik overtuigd. Dat is waarom ik als artiest zoveel pijnlijke zaken benoem, op die manier wil ik verbinding zoeken. Van mijn vader heb ik het ondernemende, altijd maar ideeën uitvoeren.

Ghanese cultuur

Mijn moeder bracht me, toen ik 8 was, elke dinsdag naar de bibliotheek. Een verademing. Ik mocht een strip pakken, maar ik moest ook serieuze boeken lezen. Dat waren eerst die van Paul van Loon, maar op een gegeven moment nam ik ook de De Grote Bosatlas mee. Ik moest en zou van alle landen de hoofdstad weten. Niet alleen haalde ik daardoor goede cijfers met ­topo­grafie, ik was ook al snel sterk in begrijpend lezen en goed in dictee. Mijn vader vond cijfers belangrijk, mijn moeder woorden.

Wat ik ook van mijn ouders heb, is het grote respect voor de oudere; dat zit erg in de Ghanese cultuur. Al heeft een oudere het hartstikke mis, als jongere heb je het te slikken. Bij mij kon het soms anders gaan. Ik was degene binnen het gezin die zei: dit kan niet. Heel ­Nederlands: draag je hart op de tong, zeg waar het op staat. Misschien heb ik dat ook te danken aan mijn vele theatervaders en theatermoeders. Docenten op de toneelschool voedden me met hun ervaring en wijsheid. Naar hen kon ik eindeloos luisteren. In die zin had ik wel weer dat respect.

Mijn moeder heeft me de liefde voor Ghanees eten meegegeven. Als ik bij mijn ouders kom, staat dat voor me klaar. Cassave, aardvruchten en eto: het equivalent van stamppot. Ik ben blij dat ik zelf Ghanees kan koken, het is altijd een rustgevend moment. Dat is echt iets van de laatste jaren, want als puber at ik het liefst lasagne.

Nederland is mijn thuis, ik ben hier geboren, maar in Ghana voel ik me ook thuis. Ik ben er vaak geweest, weet waar ik moet zijn en durf er te autorijden – dat is daar niet ongevaarlijk. Lange tijd durfde ik er niet heen. Dat kwam door een verhaal over een neefje, ­Emmanuel. Een talentvolle leuke voetballer, uit Amsterdam-Osdorp, die stage liep bij Newcastle United en even in Ghana op vakantie was. Hij was 14 jaar oud. Ineens was hij overleden, niemand wist waaraan. Later bleek dat een achternicht hem had vergiftigd. Wat er precies is gebeurd weet ik niet, maar ik hield reizen naar Ghana vanaf dat moment even af.

Supertrots

Nu heb ik Ghana weer in mijn hart gesloten. Ik ben supertrots dat ik me daar verstaanbaar kan maken en mijn vrienden kan rondleiden. Dealtjes voor ze kan sluiten met de locals. Ik hou van de warmte, maar ook van de mensen. Er is rijkdom en er is armoede, maar iedereen is er vrolijk en open. Er bestaat daar ook geen woord voor depressie. Dat heeft ermee te maken dat ­iedereen zo zorgzaam is.

Zo lette ik een keer niet op toen ik uit een wagen stapte en keihard in een greppel belandde waarin ze poepen en plassen. Te smerig. Mijn been bloedde en ik liep mank. Voor ik het wist, stonden er dertig man om me heen om me naar de apotheek te begeleiden. Niet voor geld, maar omdat ze wilden helpen. Toen we daar waren, bood ik iedereen een drankje aan. Je ziet het ook op de markten: achter de koopman hangen altijd wat mensen rond om te helpen. Dat is het geheim van Ghana: de saamhorigheid, het voor elkaar opkomen.

Afgelopen juni was de meest bizarre maand uit mijn leven. Ik bén toch geschrokken van de hoeveelheid haat en beledigingen die ik over me heen kreeg. Op de Dam, op 1 juni tijdens de demonstratie van Black Lives Matter, heb ik uit mijn hart gesproken. Om een vuist te maken tegen racisme. Dat ik zei dat ik Zwarte Piet op z’n gezicht wilde trappen: niemand van de tien­duizend mensen die erbij waren, dacht daarbij aan geweld of aan trappen. Iedereen vond het juist een krachtig statement, helemaal niet awkward. Dat ik later werd neergezet als geweldpleger was bijzonder betreurenswaardig en een goede afleidingsmanoeuvre. Het gesprek ging over mijn toon in plaats van over de boodschap. Ook ging het gesprek meer óver mij dan mét mij.

Grote angst

Mijn grote angst is dat er door Black Lives Matter niets verandert. Ik weet niet of je racisme helemaal kunt uitbannen, maar ik blijf me evengoed inzetten voor gelijkheid. Daar schrijf ik al sinds mijn 14de teksten over, daar maak ik al jaren kunst over. Maar er wordt niet geluisterd. Zwarte mensen blijven ge­pijnigd worden. Daarom heb ik op de Dam duidelijk ­gemaakt dat het een keer genoeg moet zijn.’’

Vroeger schaamde ik me voor mijn naam Akwasi. Dat was geen Gerard of Richard. De juf noemde me eens Aquarium, waarop de hele klas moest lachen. Dat heeft me heus geen trauma bezorgd, maar dat is toch raar voor iemand die geacht wordt kinderen een veilige plek te bieden. Pas toen mijn vader me uitlegde dat mijn naam zondagskind betekent, zag ik de kracht ervan. Vanaf mijn 13de was ik trots op Akwasi.

Ik ben altijd mezelf gebleven. Ik zeg nog steeds hetzelfde als wat ik zei in 2007. Ik ben ook niet de typische artiest die op een punt in zijn leven verzeild zal raken in een neerwaartse spiraal. Misschien omdat ik vroeg volwassen ben geworden. Mijn ouders hebben het nooit breed gehad en ik mocht op mijn verjaardag blij zijn met een felicitatie en een stuk taart. Dat was het.

Zakgeld was er meestal ook niet, dus ik zocht vanaf mijn 14de baantjes, ook om mijn ouders te steunen. Zo kwam ik terecht bij New York Pizza. De franchise­nemer zag wel wat in me en leerde me omgaan met verantwoordelijkheid. Op mijn 14de schoonmaken, op m’n 15de pizza bakken, toen ik 16 was shiftleider en met 17 jaar was ik manager. Mocht ik openen en sluiten, personeel aannemen en ontslaan. Hij heeft mij geleerd hoe om te gaan met mensen, hoe hen te verleiden tot een aankoop, maar ook wat te doen als er iets fout gaat. En bij hem heb ik de hiphop ontdekt: die stond de hele dag aan.

Bijbaantjes

Ik werd aangenomen op de toneelschool en in dezelfde maand bood hiphop-platenlabel Top Notch onze hiphopformatie Zwart Licht een contract aan. Ik kon niet kiezen en heb toen op beide paarden gewed, en dat heeft voor het fundament gezorgd voor alles wat ik nu doe.

Ik kan me alleen voelen, maar ik ben iemand die wel overal, de hele tijd, inspiratie vindt. Dat heb ik geleerd op de toneelschool: oogkleppen afdoen en rondkijken. Als je beseft dat alles wat er is ook een geschiedenis en een toekomst heeft, dan loop je over van inspiratie.’’

Doorgaan met lezen
Advertentie
Advertentie

Meest recente berichten

Advertentie

Trending