In de rechtszaal in Amsterdam klonk donderdag vooral de stem van de nabestaanden. Twee zonen en een zus van de 77-jarige man die in oktober werd doodgestoken maakten gebruik van hun spreekrecht. Zij hoorden even later dat het Openbaar Ministerie vier jaar cel en tbs met dwangverpleging eist tegen de vrouw die het feit heeft bekend.
Een gesprek dat volledig uit de hand liep
De 31-jarige verdachte, Alicia R., heeft toegegeven dat zij haar voormalige huisbaas om het leven bracht. Dat gebeurde op 14 oktober vorig jaar in een woning aan de Lekstraat in de Rivierenbuurt. De politie trof de man daar zwaargewond aan. Hulpdiensten probeerden hem nog te helpen, maar kort daarna overleed hij. Uit het onderzoek blijkt dat het slachtoffer dertien messteken had opgelopen, onder meer in zijn hals, buik en borst. Volgens de verdachte was zij die dag naar de woning gegaan om een slepend conflict uit te praten.
Het verdriet van de nabestaanden
Voor de familie is het bijna een jaar later nog altijd onbevattelijk. De zonen en de zus van het slachtoffer spraken de rechtbank toe. Een van de zonen deed dat geëmotioneerd. “Dat hij om een luttele paar honderd euro is vermoord en zijn nagedachtenis wordt bezoedeld, is onvergeeflijk”, zei hij. Daarmee raakte hij een gevoelig punt in deze zaak. Niet alleen het verlies weegt zwaar, ook de beschuldigingen die in de rechtszaal over hun vader werden uitgesproken komen hard aan. De man kan zich immers niet meer verdedigen.
Van kamer in het tuinhuis tot ruzie
De twee kenden elkaar nog niet lang. Via Kamernet, een aanbieder van studentenkamers, kwam de vrouw in contact met de huisbaas. Vanaf augustus 2025 huurde zij een kamer in zijn tuinhuis voor 500 euro per maand. Ze aten regelmatig samen en schaakten af en toe, net zoals de man dat met zijn andere huurder deed. Toch bleef de vrouw er kort. Al op 1 september vertrok ze weer. In de rechtbank zei zij dat ze het “niet meer trok”. Wat er precies achter dat vertrek zat, is een van de kernpunten van de zaak.
Twee lezingen die haaks op elkaar staan
Na haar vertrek volgde een reeks e-mails. De huisbaas wilde de nog openstaande huur innen. De vrouw stelde daarentegen dat zíj nog geld tegoed had, voor seksuele diensten die zij tijdens haar verblijf zou hebben verleend. Volgens haar was er meermaals sprake van ongewenst gedrag. De man ontkende dat en dreigde met aangifte als zij hem zou blijven beschuldigen. Die beschuldiging is nooit vastgesteld en blijft dus haar eigen lezing. Uit een notitie van de huisbaas van eind september blijkt bovendien dat de vrouw hem heeft bedreigd. Het conflict liep in de weken daarna verder op.
Buren zagen het door het raam gebeuren
Buurtbewoners hoorden op 14 oktober gegil uit de woning komen. Zij besloten poolshoogte te nemen en keken door het raam naar binnen. Wat ze zagen, liet weinig aan de verbeelding over. “Ze had haar handen vast om zijn nek. Ik dacht, zijn ze iets raars aan het doen”, vertelde een buurman eerder tegen AT5. “Maar toen zag ik bloed uit zijn mond komen.” Diezelfde buurman greep vervolgens in. Toen de vrouw met een mes naar buiten kwam, dwong hij haar op straat te blijven zitten. Kort daarna hield de politie haar aan.
Wat de verdachte zelf verklaart
In de rechtszaal deed de vrouw, die Spaanse is, via een tolk haar verhaal. Zij verklaarde dat zij de dag na het incident naar Canada wilde vertrekken. Ze wilde het ‘hele gedoe’ achter zich laten. Tijdens het gesprek ontkende de man opnieuw haar beschuldigingen. “Toen ging het van kwaad tot erger”, zei ze. Volgens haar liep ze naar de keuken, pakte een mes en stak ze de man eerst in zijn been en daarna in zijn hand. Over de rest zei ze: “Ik had het gevoel dat het niet waar was wat er gebeurde.”
Stoornissen wegen zwaar in de strafeis
Een psychiater en een psycholoog onderzochten de verdachte. Zij stelden een autismespectrumstoornis en PTSS vast. Op de zitting bleek dat de vrouw daarom als verminderd toerekeningsvatbaar wordt gezien. Volgens justitie speelden die stoornissen een grote rol bij de dodelijke steekpartij. Ze vertelde de rechter dat ze soms het gevoel heeft uit meerdere personen te bestaan. Het OM ziet daarin ook een risico voor de toekomst. Zolang de stoornissen onbehandeld blijven, bestaat volgens de officier van justitie gevaar op herhaling. Daarom eiste hij naast vier jaar cel ook tbs met dwangverpleging.
Verdediging wil geen dag gevangenisstraf
De advocaat van de verdachte kiest een andere lijn. Zij pleit voor volledige ontoerekeningsvatbaarheid van haar cliënt. In dat geval zou een straf niet passend zijn, omdat het feit haar dan niet kan worden toegerekend. Volgens de verdediging hoort haar cliënt daarom geen gevangenisstraf te krijgen. Dat verschil van inzicht is juridisch bepalend. Bij verminderde toerekeningsvatbaarheid kan de rechtbank straf en behandeling combineren. Bij volledige ontoerekeningsvatbaarheid ligt de nadruk uitsluitend op behandeling en beveiliging. De rechtbank moet nu kiezen tussen die twee lezingen van dezelfde psychiatrische rapportage.
Wat er nu volgt
Voor de familie verandert de uitkomst weinig aan het gemis. Toch is de vraag hoe de rechtbank het handelen van de vrouw beoordeelt voor hen belangrijk. Hun vader huurde kamers in zijn eigen huis en at samen met zijn huurders. Dat gewone leven eindigde abrupt op een doordeweekse dinsdag. De rechtbank doet op vrijdag 4 september uitspraak. Dan wordt duidelijk of de rechters de eis van het OM volgen, of dat zij het pleidooi van de verdediging overnemen. Ook wordt dan bekend of de vrouw daadwerkelijk tbs krijgt opgelegd.
