Bridget Maasland deelde op 13 mei een ontroerend moment met haar volgers op Instagram. Haar moeder Elly heeft een zwaar behandeltraject doorstaan, en die strijd zit er eindelijk op. Achter de blijdschap schuilt een verhaal van angst, twijfel en uiteindelijk grote moed.
Een lange weg naar de laatste bestraling
Het behandeltraject van Elly Maasland was allesbehalve eenvoudig. Volgens Vriendin.nl kreeg zij in totaal 33 bestralingen in het VUMC Amsterdam. Dat is een fors aantal, en de behandeling vergde dan ook veel van haar. De weg ernaartoe was bovendien extra moeilijk, omdat Elly aanvankelijk helemaal niet wilde beginnen aan chemo en bestralingen.
De reden daarvoor was concreet en begrijpelijk. Elly had een grote angst om misselijk te worden. Die angst was zo sterk dat zij de behandelingen aanvankelijk afwees. Uiteindelijk besloot zij toch door te zetten, na gesprekken met artsen, haar familie en begeleiding vanuit de psychiatrie. Dat besluit bleek de grootste horde van het hele traject te zijn.
Bridget trots op moeder én vader
Op Instagram liet Bridget Maasland in duidelijke bewoordingen weten hoe ze zich voelt. “Lieve, stoere, dappere mama, you did it!“, schreef ze bij de beelden vanuit het ziekenhuis. Daarmee vatte ze in een paar woorden samen wat het afronden van dit traject betekent. Bovendien richtte ze haar dankbaarheid ook naar haar vader.
“Ik ben zo onwaarschijnlijk trots op jou en op mijn lieve zorgzame papa”, schreef Bridget. Haar vader speelde klaarblijkelijk een grote rol als steunpilaar tijdens het hele proces. Daarnaast sprak Bridget haar bewondering uit voor het zorgpersoneel van het VUMC. “Duizend keer dank voor alle goede zorg. Zonder jullie hulp hadden we het niet gered”, schreef ze volgens Ditjes & Datjes.
Het luiden van de bel: een bijzonder ritueel
Een van de meest aangrijpende momenten was te zien in de Instagram Stories van Bridget. Daarin is te zien hoe Elly in het ziekenhuis een bel luidt, een ritueel dat veel oncologische afdelingen hanteren om het einde van een behandeling te markeren. Bij de bel hangt een tekst die patiënten op dat moment kunnen lezen.
De tekst luidt: “Na mijn allerlaatste chemo lees ik eindelijk deze memo en luid ik driemaal deze bel. Het zit erop, het duurde even. Nu ga ik weer verder leven. Het gaat jullie allen wel.” Dat zijn woorden die, zeker na een zwaar traject als dit, extra hard aankomen. Vervolgens richtte Elly zich direct tot de aanwezige zorgmedewerkers. Zichtbaar dankbaar zei ze: “Jullie zijn fantastische mensen. Zo lief en zo behulpzaam. Ik ga dat overal verspreiden, waar ik ook kom.”
De kracht om de angst te overwinnen
Bridget Maasland benadrukte in haar bericht hoeveel bewondering zij heeft voor wat haar moeder heeft doorstaan. Niet alleen het fysieke, maar ook het mentale is daarin opvallend. De strijd begon immers al vóór de eerste bestraling, namelijk op het moment dat Elly de keuze moest maken of ze überhaupt zou beginnen.
“Je hebt je grootste angst in de bek gekeken en overwonnen. Dat neemt nooit iemand jou meer af”, schreef Bridget over haar moeder, aldus Vriendin.nl. Die woorden raken de kern van het verhaal. Elly overwon niet alleen een zware medische behandeling, maar ook haar diepste persoonlijke vrees. Dat maakt de afronding des te betekenisvoller voor de hele familie.
Hoop op goed nieuws, stap voor stap verder
Toch is het nog niet volledig voorbij. De behandeling is afgerond, maar de familie wacht nu op de uitslag. Bridget Maasland schreef daarover voorzichtig optimistisch: “Stap voor stap nu verder, op naar herstel en hopelijk een goede uitslag over een paar weken.” Die woorden laten zien dat de opluchting er is, maar ook dat de onzekerheid nog niet volledig weg is.
Dat is een herkenbare realiteit voor iedereen die een dierbare heeft zien worstelen met een ernstige ziekte. De behandeling afronden is een mijlpaal, maar het wachten op resultaten vraagt opnieuw om geduld en kracht. Bovendien vergt het herstelproces na zoveel bestralingen tijd. De familie Maasland staat nu voor een nieuwe, hopelijk rustigere fase.
Steun vanuit de zorg bleek onmisbaar
Wat uit beide berichten sterk naar voren komt, is de dankbaarheid richting het medische team. Zowel Elly als Bridget spraken uitdrukkelijk hun waardering uit voor het personeel van het VUMC Amsterdam. Dat is opmerkelijk, omdat het laat zien hoe bepalend goede zorg is in een dergelijk proces. Zonder de begeleiding van artsen, verpleegkundigen en ook psychiatrische ondersteuning, was het traject mogelijk heel anders verlopen.
Juist die psychiatrische begeleiding speelde een cruciale rol bij het besluit van Elly om toch te starten met de behandeling. Dat detail maakt dit verhaal groter dan een persoonlijk moment van een bekende Nederlander. Het toont namelijk hoe belangrijk het is dat patiënten de ruimte krijgen om hun angsten bespreekbaar te maken, voordat ze ingrijpende medische keuzes nemen.
De familie Maasland wacht de komende weken af met de hoop op een positieve uitslag. Bridget deelde het moment met haar volgers, en daarmee ook het gevoel van opluchting, trots en dankbaarheid dat dit bijzondere moment met zich meebrengt. Voor Elly begint nu een nieuw hoofdstuk, voorbij de 33 bestralingen die achter haar liggen.
Bronnen en credits
Bronnen: Ditjes & Datjes, Vriendin.nl
