
Ouders Milou Verhoof eisen namen artsen op via rechter: ‘Kapotgemaakt door onbekenden’
Een moeder die haar dochter verloor aan euthanasie, en daarna beschuldigingen ontving van artsen die zij niet eens kent. De ouders van de 17-jarige Milou Verhoof stonden dinsdag voor de rechter in Den Haag, met één dringende vraag: wie schreef die brief? Achter hen wachtte een zaal vol emotie, en voor hen een zaak die raakt aan privacy, transparantie en het recht op rouw.
Euthanasie en een omstreden brief
Milou Verhoof overleed op 2 oktober 2023 door euthanasie. Zij was zeventien jaar oud. Zij leed uitzichtloos en ondraaglijk aan psychische klachten. Een Regionale Toetsingscommissie Euthanasie beoordeelde achteraf dat de euthanasie volledig zorgvuldig was uitgevoerd. Daarmee leek de zaak formeel gesloten. Maar begin mei 2024 ontving het Openbaar Ministerie een brief, ondertekend door veertien artsen. Die brief zou de gemoedsrust van de ouders voorgoed verstoren.
Volgens de ouders bevatten die brief beschuldigingen aan hun adres. Zij zouden de keuze en de wilsbekwaamheid van hun dochter hebben beïnvloed. Zij voelen zich daarmee indirect medeverantwoordelijk gesteld voor haar dood. Het OM interpreteert de brief echter anders en stelt dat daarin nooit werd gevraagd om een strafrechtelijk of verkennend onderzoek. Justitie heeft daarom ook nooit overwogen zo’n onderzoek te starten. De tegenstrijdige uitleg van dezelfde brief vormt de kern van dit conflict.

Zes namen bekend, acht blijven geheim
Van de veertien artsen die de brief ondertekenden, zijn zes namen inmiddels bekend. De overige acht blijven geheim, omdat het OM die namen niet wil vrijgeven. Justitie beroept zich op het belang van anoniem melden. Mensen moeten zich zorgeloos kunnen wenden tot het Openbaar Ministerie, zonder te vrezen dat hun identiteit openbaar wordt. Een vertegenwoordiger van het OM zei in de rechtbank: “Wij zien dat niet als onze rol.”
De ouders aanvaarden dat standpunt niet. Zij willen de artsen aanspreken via de rechter en het tuchtrecht. Zolang zij niet weten wie de overige ondertekenaars zijn, staan zij met lege handen. Dat argument bracht advocaat Richard Korver krachtig naar voren. Hij stelt bovendien dat de ondertekenaars zich schuldig hebben gemaakt aan smaad, al is dat uitsluitend zijn juridische standpunt en nog geen vastgesteld feit.
Moeder spreekt de rechtbank direct aan
De moeder van Milou Verhoof nam het woord in de rechtbank en sprak openlijk over de impact van de brief op haar gezin. Haar woorden waren onverbloemd. “Wij zijn kapotgemaakt door voor ons onbekende artsen met deze brief en ons rouwproces wordt sindsdien volledig overschaduwd”, zei zij. Zij voegde daaraan toe: “Die actie verdient geen ‘handen boven het hoofd’ door het OM.”
Daarnaast vertelde de moeder dat zij en haar man na het bekend worden van de brief doodsbedreigingen ontvingen. Ook aan hun woning zouden zij zijn bedreigd. Zij beschreef de situatie met harde woorden: “Als ouder je kind verliezen en voor altijd moeten missen is het ergste wat je kan overkomen. Als ouder daarna beschuldigd worden van het aanzetten tot de dood van je kind is met geen pen te beschrijven.” De bedreigingen zijn overigens uitsluitend door de moeder zelf gemeld en zijn in de beschikbare bronnen niet onafhankelijk bevestigd.

Botsende belangen: privacy tegenover genoegdoening
Deze zaak stelt twee fundamentele belangen tegenover elkaar. Enerzijds staat de wens van de ouders om genoegdoening te zoeken en hun naam te zuiveren. Anderzijds staat het principe dat burgers en professionals anoniem informatie moeten kunnen doorgeven aan justitie. Het OM benadrukt dat dit principe cruciaal is voor het goed functioneren van het rechtssysteem. Zonder anonimiteit, zo luidt de redenering, zullen mensen minder snel misstanden melden.
Advocaat Richard Korver plaatst daar een ander belang tegenover. Zijn cliënten zijn beschadigd door aantijgingen van mensen die zij niet kunnen identificeren. Dat maakt het voor hen onmogelijk om zich te verdedigen of juridische stappen te ondernemen. De rechtbank in Den Haag staat daarmee voor een afweging die verder reikt dan deze individuele zaak. De uitspraak kan precedentwerking hebben voor vergelijkbare situaties in de toekomst.
Bredere context rond euthanasie bij jongeren
De zaak rond Milou Verhoof staat niet op zichzelf. In Nederland is euthanasie bij jongeren en bij mensen met psychiatrische aandoeningen al jaren onderwerp van maatschappelijk debat. De wet staat het toe, maar de praktijk roept vragen op over wilsbekwaamheid, druk vanuit de omgeving en de rol van naasten. Dat artsen in dit geval een brief stuurden naar het OM, wijst erop dat ook professionals binnen de medische wereld twijfels kunnen hebben. Echter, de Regionale Toetsingscommissie Euthanasie had al geoordeeld dat alles zorgvuldig was verlopen.
Het feit dat de brief werd gestuurd nadat die toetsingscommissie al positief had geoordeeld, maakt de situatie extra beladen. De ouders begrijpen niet waarom artsen alsnog naar het OM stapten. Bovendien voelen zij zich buitenspel gezet, omdat justitie de brief anders leest dan zij. Die interpretatieverschillen maken de rechtszaak ook inhoudelijk complex.
Rechter beslist op 3 september
De rechtbank in Den Haag doet op 3 september 2026 uitspraak in dit kort geding. De ouders van Milou Verhoof hopen dan eindelijk te weten met wie zij eigenlijk al jaren in conflict zijn. Of de rechter meegaat in hun redenering, en de anonimiteit van de artsen doorbreekt, is op dit moment onzeker. Wat zeker is, is dat de uitkomst gevolgen heeft, voor de ouders zelf, maar ook voor de manier waarop professionals in de zorg omgaan met het melden van zorgen aan justitie.
Bronnen: Ditjes & Datjes, Nieuws.nl





