Walter Michiels neemt afscheid als vrij man: ‘Omringd door familie’

Walter Michiels, de acteur die een heel Vlaams en Nederlands publiek wist te raken als de goedlachse spits Pico Coppens in FC de Kampioenen, is donderdag 30 april 2026 overleden. Hij was 62 jaar oud. Zijn overlijden volgde op een diagnose die hem begin april dit jaar trof: een ongeneeslijke en snel groeiende hersentumor. Zijn leven was er een van uitersten, van ophefmakende roem tot diepe persoonlijke strijd. Toch eindigde het op een manier die zijn familie omschrijft als een waardig afscheid.

Een laatste wens ingewilligd in Turnhout

Michiels overleed in het AZ Turnhout, omringd door zijn familie. In overleg met de medische staf koos hij bewust voor euthanasie, omdat hij zijn lijden niet wilde rekken. Zijn zus Marianne Michiels deelde een emotioneel eerbetoon op Facebook, waarin ze beschreef hoe haar broer de dag voor zijn overlijden als een vrij man naar het ziekenhuis kon vertrekken. “Omringd door familie werd zijn laatste wens daar op 30 april ingewilligd”, schreef ze. Die formulering, als een vrij man, is veelzeggend. Want de laatste jaren van zijn leven sleet Walter noodgedwongen achter de muren van gevangenissen.

De familie richt bovendien een bijzonder woord van dank aan dokter Van Hollebeke van de gevangenis in Merksplas. Volgens Marianne toonde hij zich in de laatste weken een ware steun en toeverlaat. Hij zette alles in het werk om de euthanasie voor haar broer mogelijk te maken. Dat detail maakt duidelijk hoe complex de situatie was: zelfs aan het einde van zijn leven moesten anderen zich inspannen om hem een waardige dood te gunnen.

Van Turnhout naar televisieberoemdheid

Walter Michiels werd geboren op 6 juli 1963 in Turnhout. Hij groeide op als het derde van vier kinderen in een gezin met een uitgesproken maatschappelijke betrokkenheid. Zijn vader, Jan Michiels, was naar verluidt oprichter van de eerste groene partij in België. Thuis leidden de kinderen al vroeg een vrij en zelfstandig bestaan, iets wat zijn zus later ook in haar eerbetoon benadrukte. Walter had bovendien brede talenten: van tekenen en schilderen tot schrijven en acteren. Maar het was die laatste gave die hem beroemd zou maken.

Vanaf de beginjaren negentig speelde hij vier seizoenen de rol van Pico Coppens in de populaire VRT-reeks FC de Kampioenen. Aan zijn zijde stond Ann Tuts, die Doortje vertolkte. Het duo was zowel op het scherm als in het echte leven onafscheidelijk, en de kijkers pikten die chemie feilloos op. Pico werd een van de meest herkenbare figuren uit de serie. Voor veel kijkers is hij simpelweg onlosmakelijk verbonden met die vrolijke, Vlaamse voetbalwereld.

Een vertrek dat nooit meer goed kwam

Tot 1993 bleef Michiels onderdeel van de cast. Daarna volgde een breuk die nooit meer geheeld werd. Na een incident tijdens een repetitie, waarbij hij weigerde mee te werken, wees Marijn Devalck hem erop dat hij ofwel zijn teksten debiteerde, ofwel vertrok. Walter koos voor het laatste en keerde nooit meer terug. Het was ook de laatste keer dat hij Devalck zag. De inmiddels in 2020 overleden acteur Johny Voners, bekend als Xavier Waterslaeghers, probeerde nog herhaaldelijk contact te leggen. Tevergeefs. Devalck omschreef hem later als “een vogel voor de kat”: iemand op wie je geen grip krijgt, hoezeer je het ook probeert.

Na het vertrek uit de serie gleed Michiels steeds verder af. Krantenberichten over zijn acteerwerk maakten plaats voor verhalen over zijn leven in de bossen van Kessel-Lo, aanvaringen met de politie en gedwongen opnames. De laatste jaren van zijn leven werden gekenmerkt door internering en een schrijnend tekort aan passende psychiatrische opvang. Hij verbleef daardoor langdurig in de gevangenissen van Leuven en Merksplas. Zijn leven was, in de woorden van zijn zus, een aaneenschakeling van gemiste kansen en uitgestoken handen die hij niet kon of wilde grijpen.

Een laatste verzoening aan het ziekbed

Toch eindigde het verhaal van Walter Michiels niet uitsluitend in bitterheid. Marianne beschreef hoe er aan zijn ziekbed in het AZ Turnhout een laatste verzoening plaatsvond. Walter kon daarbij “de zoon die hij nooit had zien opgroeien nog eenmaal vasthouden”, aldus zijn zus. Die zin raakt misschien wel het meeste aan wat zijn leven samenvatte: talent en verbinding die er altijd al waren, maar die door omstandigheden zo lang buiten bereik bleven. Dat hij die ontmoeting aan het einde van zijn leven toch nog kon maken, is iets wat zijn familie nadrukkelijk deelt.

Bovendien beschreef Marianne haar broer in haar openbare eerbetoon als een “vrolijke schavuit” met een rijke innerlijke wereld. Die beschrijving staat ver van het beeld dat de media de afgelopen decennia schetsten. Daarin was hij immers vooral de gevallen held, de acteur die zijn kansen verspeelde. Zijn zus biedt een ander perspectief: een mens met veelzijdige gaven, opgegroeid in een bewogen gezin, die zijn weg niet kon vinden in een wereld die hem vroeg te presteren op momenten dat hij dat niet kon.

Reacties op een bewogen leven

Het nieuws van zijn overlijden bereikte Nederland en Vlaanderen donderdagochtend via VRT, het Nieuwsblad en De Standaard. Verschillende media namen het bericht snel over. De reacties in de kommentaarsecties en op sociale media tonen aan hoe diep FC de Kampioenen in de populaire cultuur geworteld is. Voor velen is Pico Coppens een onvergetelijke figuur, onlosmakelijk verbonden met zondagavonden voor de televisie. Dat de mens achter die rol zo’n moeizaam leven heeft geleid, maakt het overlijden extra pijnlijk voor wie hem ooit bewonderde.

Een diagnose die alles veranderde

Begin april 2026 kregen Walter en zijn naasten de diagnose te horen: een ongeneeslijke, snel uitdijende hersentumor. De beslissing om voor euthanasie te kiezen volgde relatief snel. In overleg met zijn familie en de medische staf vroeg hij zijn leven op een zelfgekozen moment te beëindigen. Op 30 april werd die wens ingewilligd in het AZ Turnhout. Zijn familie was daarbij aanwezig. Het was een einde dat, hoe pijnlijk ook, door zijn naasten als waardig en bewust wordt omschreven. Walter Michiels was 62 jaar oud. Hij laat een breuk na in de Vlaamse televisiegeschiedenis, maar ook een verhaal dat verder reikt dan zijn jaren als Pico Coppens.

Bronnen: AD, Party, RTL Nieuws, Telegraaf.nl, Weekend